Dr. Edvard Džener je engleski doktor medicine koji je napravio prvu vakcinu u svetu. Izučavao je anginu, a do najvećeg otkrića došao je eksperimentišući sa malim boginjama. U njegovo vreme od malih boginja umirao je svaki peti stanovnik, a prirodnog leka nije bilo. Primećeno je da preživele osobe ne mogu dobiti isto obolenje po drugi put, pa su prvi eksperimenti krenuli u pravcu inficiranja malim boginjama u otvorene rane. Njegova otkrića principa vakcinacije, dovela su ne samo do iskorenjivanja velikih boginja, već su takođe omogućila i njegovim sledbenicima da pobede i druge bolesti. Godine 1798., publikovao je rad An Inquiry into the Causes and Effects of the Variolae Vaccinae (Traženje uzroka i efekti vakcine variole), što je dovelo do njegovog masovnog prihvatanja, a od 1900. godine to je postao i jedini način borbe protiv malih boginja u svetu.

U svojoj 53. godini života Edvard Džener biva iniciran i uzdignut na stepen Majstora Masona decembra 1802. godine, od strane njegovog bratanca Henrija Dženera koji je bio Starešina lože no. 449 Faith and Friendship i kasnije Veliki Majstor provincijske Velike lože Bristola. Slobodnozidarska tradicija Dženerovih, nije zaobišla ni Edvardovog sina, Roberta Dženera, koji je bio uvaženi Starešina lože 1827., 1828., 1847. i 1848. godine, ali još jedan Dženerov bratanac G.C. Džener, bio je mason i to sekretar lože i Veliki Oficir provincijske Velike lože Bristola.

Brat Edvard Džener postaje Starešina lože 1812. godine, a nešto ranije biva uzdignut na stepen Kraljevskog svoda 1805. godine (Royal Arch). Prema mnogim svedočenjima, Džener je uvek preko svoje masonske kecelje nosio tradicionalni pojas od školjki koji je dobio na poklon od severnoameričkih Indijanaca. Nakon njegove smrti, šest masonskih radionica, iz njegove provincije, organizovalo je 1823. godine, veliku inicijativu u sprovođenju peticije da se Edvardu Dženeru podigne spomenik-statua u katedrali u Glosteru.