Vuk Karadžić je svakako imao veze sa slobodnim zidarstvom i slobodnim zidarima svoga vremena. Međutim za njega se ne zna pouzdano da je pripadao masonskom savezu.

Zanimljivo je da su svi propagatori i prevodioci naše narodne poezije u Evropi u 19. veku bili slobodni zidari. Poznato je da su "Hasanaginicu" prevodili počev od Alberta Fortisa još i Gete; Kazinci na mađarski, Valter Skot na engleski, Kazimir Buđinski na poljski, Šarl Vodije na francuski, Voskotov na Ruski. Ono što čini konstantu u ovom popisu slavnih prevodilaca "Hasanaginice" jeste njihovo članstvo u masonskom savezu.

Ako je Dositej bio mason onda je Vuk Karadžić od 1807. imao susret sa masonerijom preko jednog od svojih prvih učitelja. Za Vukov rad od presudnog je značaja bio susret sa Jernejem Kopitarom koji je bio u neposrednom dodiru sa idejama slobodnog zidarstva, a pod uticajem romantizma. Vuk preko Kopitara objavljuje "Malu prostonaronu pjesnaricu" i prevod narodnih pesama na nemački. Zatim gramatiku, Riječnik, zatim prevodi Novi zavet... Jakob Grim je ukovu "Pjesnaricu" poslao Geteu. Vuk zatim odlazi u Rusiju polemišući o ruskoslovenskom i srpskoslovenskom jeziku sa književnicima i lingvistima masonima – Žukovski, Šiškov, Karamzin...

Vuk je 1824. bio Geteov gost, a slavni Nemac poznat i po slobodnom zidarstvu naredne godine objavljuje prevode srpskih narodnih pesama i piše o Vuku.