Ovde, pred sobom imate većinu imena Velikih Loža sveta i zemlje iz kojih one potiču sa kojima je Regularna Velika Loža Srbije razmenila svoja priznanja. To su prijateljske Lože koje RVLS smatraju jedinim regularnim i pravim nosiocem slobodnozidarskih principa i ideja na prostoru Srbije. Ovaj spisak je svake godine sve duži i u njemu u ovom trenutku nedostaju imena nekih Velikih Loža sa kojima je RVLS već razmenila međusobna Priznanja.
Priznanje Svetske konferencije Masonskih Velikih Loža
Sajt Komisije za priznanja:
www.recognitioncommission.org
Kliknite na ime Lože da bi ste posetili njen zvanični sajt...
Regularnost
Od prvih dana nastanka moderne ili spekulativne masonerije javila su se pitanja o regularnosti odnosno neregularnosti masonskih loža kao i o njihovom međusobnom priznavanju odnosno nepriznavanju. Iako su odgovori dati još pre tri veka, redovno ima pokušaja da se Osnovna načela Bratstva izmene i da im se dodeli neko drugo tumačenje. Slobodni zidar ili mason nije zaštićen naziv (brand name) te i ne začuđuju želje raznih organizacija, u kojima članovi muški ili ženski opasuju kecelje, da ponesu ovo časno ime.
Uostalom, šta čini jednog masona regularnim?
Na osnovu Starih dužnosti i masonske tradicije, nameće se nedvosmislen odgovor:
• Regularan mason je onaj koji radi u radionici (loži) koja je osnovana na zakonit, masonski način;
• koji veruje u Boga, koga slavi i poštuje pod imenom Veliki Neimar Svih Svetova (Veliki Arhitekta Univerzuma);
• koji je položio svoje zakletve nad ili pred otvorenom knjigom Svetog zakona;
• koji je član lože koju čine isključivo muškarci i koji ne održava nikakve masonske kontakte sa ložama koje primaju i žene ili su sastavljene samo od žena.
• Regularni mason je član lože koja radi pod zaštitom Velike lože koja je jedina suverena velika masonska vlast na teritoriji te zemlje, nezavisna i samoupravna organizacija sa isključivim i neospornim autoritetom nad simboličkim učenjima i stepenima (Učenik, Pomoćnik, Majstor) i ne dozvoljava ni jednoj drugoj velikoj masonskoj vlasti simboličkih stepena ili vrhovnim savetima, veliku masonsku vlast nad ložama koje rade pod njenom zaštitom.
• Tri velika svetla slobodnog zidarstva - Knjiga Svetog zakona, ugaonik i šestar - uvek su otvorena i izložena kada radi Velika loža ili lože pod njenom zaštitom.
• Regularni mason nikada ne govori o politici i religiji u svojoj radionici i uvek prihvata, poštuje i pridržava se Starih dužnosti i Osnovnih načela slobodnog zidarstva u svom radu.
Sigurno da još mnogo toga čini jednog masona regularnim, ali navedeni principi su ključni kamen svoda i predstavljaju osnovu Bratstva. Ne pridržavanje ili isključivanje samo jednog od pomenutih principa, vodi ka neregularnosti masona, ložu odnosno Veliku ložu.
Kao što je i pomenuto, mason nije zaštićeno ime. Bilo bi mnogo lakše da su svi koji se nisu u potpunosti slagali sa Osnovnim načelima reda, odlučili da svojim organizacijama daju neko drugo ime, podcrtavajući na taj način svoju svojebitnost. Na žalost, ideja Slobodnog zidarstva po svoj prilici je predstavljala preveliki izazov, tako da vekovima traju diskusije i pokušaji da se neregularna masonerija predstavi kao regularna.
Regularnost i priznanja
Regularnost je na određeni način vezana i za priznanja koje sve regularne Velike Lože sveta međusobno razmenjuju. Osnov međusobnih priznanja čine:
sama regularnost - onako kako je već u dosadašnjem tekstu opisana, ali i
status koji jedna Velika loža ima
na teritoriji na kojoj je osnovana u smislu njenog jedinog suverenog autoriteta i prava i načina osnivanja i
na međunarodnom nivou, gde regularne Velike Lože kroz bilateralne prijateljeske odnose i saradnju
naročitim aktom - Priznanjima, formalizuju ovaj odnos. Određena međunarodna slobodnozidarska tela takođe mogu, procenivši ukupan status jedne Velike Lože, doneti odluke o njenoj regularnosti i preporučiti priznanja.
RVLS - poštujući sve principe slobodnog zidarstva i vekovima stara pravila, jeste jedina suverena, prava, regularna i priznata Velika slobodnozidarska Loža na teritoriji Srbije koja nastavlja tradiciju i pravni je naslednik Velike Lože Jugoslavija, osnovane 1919. godine. Priznata je od preko 100 Velikih regularnih Loža iz celog sveta. Među zemljama sa kojima je RVLS razmenila međusobna priznanja su i prve i najstarije slobodnozidarske jurisdikcije sveta, a ovakav njen status potvrdila je još jednom i komisija za priznanja Konferencije Velikih Majstora Severne Amerike, Kanade i Meksika na svom poslednjem skupu u februaru 2007. godine.
Naravno, istorijat srpske masonerije i njena tradicija, sežu mnogo dalje u prošlost - sve do kraja 18. veka, ali su tadašnje slobodnozidarske radionice, sticajem istorijskih okolnosti radile pod jurisdikcijom drugih Velikih Loža, kao što su VO Italije, Nemačke, Mađarske, zavisno od vremena i teritorije na kojima su delovale.
Prva prava i suverena slobodnozidarska obedijencija na teritoriji Srbije osnovana je i međunarodno priznata 1912. godine kroz unošenje svetla u Vrhovni Savet starog i prihvaćenog Škotskog Reda. Ovaj Red obuhvata više stepene duhovnog napredovanja, ali je na jedan način u sebi sadržao i prva tri stepena koji inače čine Veliku Ložu. Na čelu ovog oblika organizovanja slobodnog zidarstva stajao je kao Veliki Suvereni Komander, ali i kao Veliki Majstor, Brat Đorđe Vajfert.
Do formalnog razdvajanja ovih redova, kako nalažu stari slobodnozidarski principi, došlo je 1919. godine osnivanjem Velike Lože Jugoslavija, a njena regularnost i priznanja prihvaćena su u potpunosti širom sveta.
Poštujući ovu formu i sledeći pravila, RVLS je posle promene imena, kao pravni naslednik ove Velike Lože i čuvajući tradiciju u svoj grb unela godinu 1919. To naravno ne znači da svojim prethodnicima i tvorcima, slavnim precima i najuglednijim ličnostima srpske kulturne i političke istorije 18. i 19. veka ne odaje dužnu počast i da u njima ne vidi svoje suštinsko poreklo.
